Historia Shaolin

Świątynia Shaolin została wybudowana w 495 n.e. na górze Songshan w prowincji Henan. Góra Songshan jest położona w centrum grupy 5 Świętych Gór, którymi są: Tai, Hua, Heng, Heng (inny znak) i góra Song. Świątynia Shaolin została zbudowana w środku młodego lasu i stąd chińska nazwa “Shoa Lin Si”. Shao oznacza „młody”, Lin jest tłumaczone jako „las lub drewno” a Si oznacza „świątynie”.

Świątynia Shaolin została założona przez mnicha z Indii zwanego Ba Tuo, który otrzymał rozkaz od cesarza Xiao Wen z dynastii Północnej Wei (386- 534 n.e.). Mnisi, którzy zamieszkiwali Świątynię Shaolin prowadzili proste życie. Zajmowali się uprawą roli, filozofią, literaturą i medytacją jako podstawa ich stylu życia i tolerancji, pokojowość, honor i pokora były ich etycznymi fundamentami.

Według chińskiej historii w 527 n.e. indyjski buddysta znany także pod imionami Ta Mo, Da Mo, Dharma lub Bodhidarma przybył do Chin w celu rozpowszechnienia buddyjskiej filozofii i aby zobaczyć Cesarza. W tamtych czasach miejscowi buddyści zaczęli tłumaczyć buddyjskie teksty z Sankrit na chiński chcąc sprawić religię bardziej dostępną dla reszty populacji. Ta Mo udał się do jednej z buddyjskich świątyń aby spotkać się z mnichami. Ale kiedy przybył do świątyni nie pozwolono mu wejść. Dlatego udał się do położonej niedaleko jaskini i medytował przez następnych dziewięć lat, aż mnisi poznali się na religijnym poświęceniu i zaakceptowali go. Według legendy przez medytowanie przez wiele lat jego spojrzenie wydrążyło otwór w ścianie gdzie zwykł medytować, a jego cień zatrzymał się na kamieniu, który niestety został zniszczony w trakcie wojny.

Kiedy Ta Mo przyjechał do Świątyni Shaolin znalazł mnichów w raczej złej formie fizycznej z powodu braku aktywności i przebywanie ciągle w pozycji siedzącej. Brak aktywności sprawił, ze byli słabi i bezradni. Dlatego Ta Mo spędził kilka lat w świątyni w celu wzmocnienia mnichów fizycznie i psychicznie. Wprowadził chiński boks zwany lepiej jako Kung Fu lub Bushu, rozpowszechnił buddyjską teorie Chan i był odpowiedzialny za rozwój 18 technik Shaolin.

Wojna domowa, która wybuchła za czasów dynastii Tang (618-906 n.e.) zakończyła okres spokoju. Mnisi pomieszali ćwiczenia Ta Mo z lokalnymi technikami samoobrony co spowodowało stworzenie stylu zwanego Lo Han. W 621 n.e. stoczyli pierwszą zwycięską bitwę z dobrymi rezultatami. Kamień wystawiony na pokaz w świątyni pokazuje 13 zwycięskich mnichów. Po tym mnisi zostali uznali za posiadaczy niezwykłych umiejętności walki i narodził się termin „walczący mnich”. Od tego czasu Shaolin mogła mieć walczących mnichów. Plotki głosiły, że jeden mnich może dorównać 1000 żołnierzom. Świątynia Shaolin zyskała bardzo dobrą reputację w Chinach i była wysoce szanowana.

W czasie dynastii Ming (1368-1644 n. e.) świątynie Shaolin rozrosły się do dobrze zorganizowanych centrów filozofii, historii, matematyki, sztuki i poezji. Dawały schronienie ponad 1 000 mnichów żołnierzy, którzy byli wykorzystywani przed rząd do zwalczania rebelii. Wymieniano wiedzę z podróżującymi mnichami, wojownikami, uzdrawiaczami, nauczycielami itd. W 1522 Zhue Yuen przyłączył się do Shaolin i przedstawił Li Sou i Bai Yu Feng, którzy byli znanymi praktykami sztuk walki. Razem rozwinęli styl Pięciu Zwierząt. W czasie dynastii Qing (1644-1911 n.e.) sztuki walki zostały zakazane a Shaolin poważnie zniszczona przez ogień wiele razy, mimo że był broniony przez mnichów wiele razy. Ogień podłożony przez armie Shi Yousan w 1928 roku zniszczył większość budynków Świątyni Shaolin, która została później odbudowana.

Powstanie Bokserów w 1901 były początkiem końca Świątyń Shaolin. Pod koniec XIX wieku Chiny były okupowane przez Zachodnich i Japoński rząd z powodów biznesowych. Długa wrogość Chin do Japonii pogorszyła się i przeniosła się również na obce państwa. Na skutek tego powstał ruch nacjonalistyczny. Pierwszoliniowymi żołnierzami nowego porządku zostali legendarni praktycy sztuk walki (wielu z nich pochodziło z Shaolin) lepiej znani jako bokserzy. Ich pierwszy atak na okupujące państwa nie udał się i doprowadził do nowoczesnej reformy, która doprowadziła do zaadaptowania nowoczesnej broni i taktyki.

Leave a Reply