Procedury arbitrażowe

Zasady wprowadzania w życie prawa w Chinach

Na ogół kontrakty, które zostały zawarte z partnerami z Chińskiej Republiki w zasadzie zawierają deklaracje dotyczące arbitrażu.

Taka deklaracje zalecana jest przede wszystkim z powodu możliwości do wyegzekwowania w razie jakiegokolwiek sporu.

Jednakże należy zauważyć, że od końca lat 80 były problemy z wprowadzaniem prawa w Chinach z powodu sądów na średnim poziomie, którym powierzono wprowadzania w życie prawa. Sądy te od czasu do czasu wykorzystują swoje prawo do szeroko zakrojonego sprawdzenie spełniania wymogów zanim nastąpi wprowadzenie w życie. Procesu tego nie stosuje się do zagranicznych reguł wykonywania zakazów i do wykonywanie orzeczeń arbitrażowych ogłoszonych przez chiński sąd arbitrażowy. Czasami w przeszłości proces ten powodował znaczące opóźnienia.

Umowa Zwykła i Chińska Komisja Arbitrażowa ds. Gospodarki i Handlu Zagranicznego (CIETAC China International Economic and Trade Arbitration Commission)

Chińska Komisja Arbitrażowa jest bardziej znana jako CIETAC. Podlega jurysdykcji Chińskiej Rady do Spraw promocji Międzynarodowego Handlu (CCPIT) i jest organizacją arbitrażową, która będzie zaproponowana przez stronę chińską do rozstrzygnięcia sporu.

Po tym jak zasady arbitrażowe ustanowione przez CIETAC zostały zmienione 1 czerwca 1994 strony mogą teraz swobodnie negocjować jedno z trzech miejsc w CIETAC ( centralne miejsce w Pekinie, wydziały podległe w Shenzhen i Szanghaju ) gdzie ich sprawa będzie rozpatrywana.

Jednakże pomimo faktu, że zasady arbitrażowe zostały zmienione, procedura arbitrażowa nie musi odbywać się w Pekinie, ponieważ dla obcej strony uczęszczanie na rozprawy jest ciągle powiązane z ogromną stratą czasu i energii.

Według zasad CIETAC nie jest koniecznym aby negocjować jedynie w Chinach. W wyjątkowych sprawach jest również możliwość negocjowana w innej lokacji pod warunkiem, że przewodniczący rady CIETAC wydał na to wcześniej pozwolenie.

Czas Trwania Procedury Arbitrażowej

Czas trwania potrzebny CIETAC do przeprowadzenia procedury arbitrażowej, jest bardzo trudny do przewidzenia z góry, pomimo że zasady arbitrażowe określają 45 dniowy limit czasu, po końcu negocjacji w którym sąd musi ogłosić orzeczenia arbitrażowe. Niemniej jednak zwyczajową rzeczą jest planowanie do przodu kilka kolejnych negocjacji. Tak więc okres kilka lat wydaje się być całkiem realistyczny. Oprócz zasad wspomnianych powyżej nowe zasady arbitrażu pozwalają także na przyspieszenie procedur. Przyspieszone procedury mogą zostać zastosowane za obopólną zgodą w razie zażaleń dotyczących kwoty mniejszej niż 500 000 RMB (~50000 Euro)

Może to zostać zastosowane pod warunkiem, że jedna ze stron przedstawi prośbę o przyspieszoną procedurę a druga strona przedstawi zgodę na piśmie.

Ostateczne terminy ustalone w czasie postępowania mogą również podlegać wydłużeniu o czym decyduje CIATAC. Ponadto warto zauważyć, że według zasad ustalonych przez CIETAC wybór sędziego polubownego nie jest wolny. W rzeczywistości strony otrzymają listę wyselekcjonowanych sędziów sporządzoną przez sekretariat CIETAC. Następnie strony będą miały 20 dni na wybranie sędziego lub oddelegować decyzje wyboru przewodniczącemu CIETAC.

Decyzje CIETAC są uważane w większości wypadków za będące prawidłowo skomponowane i w gruncie rzeczy poprawne.

Ogólnie rzecz biorą było by pomocnym skontaktowanie się za obopólną zgodą z innym sądem arbitrażowym na przykład Niemieckim Instytutem Arbitrażowym (DIS, Deutsche Institution für Schiedsgerichtsbarkeit) lub innym bardziej znanym.

Praktyka pokazała, ze wybór międzynarodowego sądu arbitrażowego jest często ale nie zawsze możliwy w obrębie kontraktów z Chińskimi konsumentami. Jednakże gdy inny sąd arbitrażowy zostanie wybrany strony nie powinny zapomnieć o uzgodnieniu lokalizacji w której arbitraż powinien się odbyć.

należy zauważyć, że w sprawach o małe sumy, niektóre wykorzystywane przepisy jak przepisy Międzynarodowej Izby Handlu (ICC) nie pozwalają na nominacje jednako sędziego polubownego (zobacz art. 2. paragraf 5) Jeżeli strony życzą sobie trzy osobowy sąd arbitrażowy nawet w sporze o małą sumę wtedy taka możliwość jest w zasadzie możliwa ale musiało by to być zawczasu wyraźnie zaznaczone w kontrakcie. Ważnym jest również język, w którym będzie się odbywać postępowanie – jest to spawa, która zazwyczaj zostaje pominięta w kontrakcie.

Ponieważ dla strony obcej negocjacje w języku chińskim nie zawsze są niekorzyścią, standardowa umowa zaleca przeprowadzanie postępowania w języku angielskim.

Przepisy wnioskujące o prawo

Standardowa umowa nie zawiera oświadczenia o prawie, które będzie zastosowane. Niestety chińskie strony nie są chętne nawet po długich negacjach odnośnie tego punktu zaakceptować zastosowanie tzw. prawa neutralnego jak np. szwajcarskiego lub szwedzkiego.

Z praktyki wynika, że negocjując konkretne porozumienia jest niezwykle trudno dojść do zgody co do prawa, które ma być stosowane podczas procedury.

Oznacza to, że w porównaniu do standardowego kontraktu do tego należy zastosować UN-WKG (Konwencje Wiedeńską w sprawie nabywanie praw) jako podstawowe uzasadnienie. Standardowy kontrakt został odpowiednia zaprojektowany zgodnie z wymaganiami UN-WKG, ponieważ te wymagania zawierają przepisy odnośnie dozwolonych przez prawo odpowiedzialność.

Jednak należy zauważyć, że tak jak nazwa jasno wskazuje, UN-WKG dotyczy jedynie nabywania praw i może być bezużyteczna jeśli chodzi o przepisy z poza zwykłego kontraktu sprzedaży.

Leave a Reply